Naród to wspólnota pokoleń, przeszłych, obecnych i przyszłych. Naród rozwija się, gdy wzbogaca się o własną kulturę, buduje dobrobyt swoich rodzin, ale przede wszystkim gdy rozwija się liczebnie. Rozwój liczebny jest nie tylko potwierdzeniem witalności, ale przede wszystkim życiowego optymizmu i wiary w przyszłość własnych rodzin i własnego narodu. Dlatego też doświadczenie roku ubiegłego, w którym więcej Polaków zmarło niż się narodziło, jest bardzo dramatyczne. Dramatyzm sytuacji powiększa fakt, że spadek urodzeń traktowany jest jako zjawisko niejako "normalne", a nawet przez niektórych oczekiwane. Nigdy w historii naszego kraju, z wyjątkiem wojen i wielkich zaraz w poprzednich wiekach nie zdarzyło się, aby w czasie pokoju Naród kurczył się liczebnie.
Groźny spadek urodzeń
Gwałtowny spadek urodzeń trwa w Polsce już od wielu lat. Z poziomu 720 tys. urodzeń w 1983r. spadliśmy do poziomu 380 tys. urodzeń w roku ubiegłym. Od 10 lat pokolenie dzieci nie odtwarza pokolenia rodziców. Oznacza to, że w dłuższej perspektywie nastąpił gwałtowny spadek liczebności naszego Narodu.
Dlaczego ten spadek urodzeń jest tak groźny dla naszego kraju? Przede wszystkim dlatego, że oznacza początek procesu wymierania, a przynajmniej gwałtownego kurczenia się naszego Narodu. Jest to zjawisko groźne dla naszej przyszłości i to w wielu wymiarach. Trzeba pamiętać, iż wbrew utartym stereotypom upowszechnianym przez wiele lat potencjał ludnościowy jest zasadniczym elementem siły każdego narodu. Wraz z potencjałem gospodarczym, kulturowym i moralnym stanowi wymiar siły każdego narodu. Kryzys demograficzny, spadek urodzeń to przede wszystkim spadek szans na zbudowanie dla naszego Narodu godnego miejsca we współczesnym świecie, to skazywanie Polski na odgrywanie peryferyjnej i podrzędnej roli w świecie, to wreszcie uprzedmiotowienie, a zatem uzależnienie naszej przyszłości od możnych tego świata, od silniejszych narodów. Inne narody zawsze będą dobro Polski traktować instrumentalnie. Dlatego przezwyciężenie kryzysu ludnościowego to walka o zajęcie samodzielnej, niezależnej i godnej pozycji w świecie, to walka o to, aby sprawy polskie nie były rozstrzygane przez innych. Trzeba bowiem pamiętać, że Polska ma trzech sąsiadów, których ludność jest większa niż ludność naszego kraju. Rosja liczy 148 mln, Ukraina 52 mln i Niemcy 81 mln ludzi. Jeżeli chcemy, aby sprawa polska nie była przedmiotem gry wielkich mocarstw, to także w wymiarze ludnościowym powinniśmy dążyć do poprawienia naszych relacji ludnościowych z tymi trzema narodami. Kryzys demograficzny uderza nie tylko w przyszłość Polski w płaszczyźnie międzynarodowej, uderza także w wymiarze kulturowym i ekonomicznym.
Czy sprostamy konkurencji
Zasadnicze wyzwania stojące przed współczesnością, to wyzwania, na które w znacznie większym zakresie niż w przeszłości odpowiada człowiek ze swymi umiejętnościami, wiedzą i charakterem. W przeciwieństwie do wieków poprzednich i obecnych, gdy zasadniczym czynnikiem siły i motorem rozwoju narodów były takie czynniki jak posiadanie ziemi, przemysłu czy kapitału, dziś wkraczamy w epokę, gdy zasadniczym bogactwem człowieka i nośnikiem rozwoju jest wiedza. Wiedza, którą posiada człowiek. To on odpowiada na wyzwania, jakie niesie przyszłość. Im liczniejsze społeczeństwo, dobrze wykształcone i uodpornione przed wirusami demoralizacji tym silniejszy naród. Już dziś widzimy, że wpływ na oblicze współczesnego świata w coraz większym zakresie mają narody liczne, które są zdolne do modernizacji poprzez upowszechnienie wykształcenia. Dlatego kurczenie się naszego społeczeństwa to wypadanie z konkurencji narodów, to degradowanie własnej pozycji w konkurencji wiedzy i umiejętności.
Osłabienie naszych pozycji konkurencyjnych ma także swój aspekt ekonomiczny. Najszybciej rozwijają się narody, które są bardziej dynamiczne w budowaniu swojej pozycji w płaszczyźnie wiedzy, nauki i technologii. Nieliczne narody nie są w stanie sprostać konkurencji na tym polu. A co więcej, doświadczenie historyczne wskazuje, że tylko narody młode są narodami dynamicznymi, innowacyjnymi przedsiębiorczymi zaradnymi zdolnymi do podjęcia konkurencji z rozwiniętymi narodami współczesnego świata. Natomiast narody stare są narodami stagnacyjnymi, konserwatywnymi, mało dynamicznymi, niezdolnymi do podjęcia wyzwań jakie niesie przyszłość.
Młodość motorem rozwoju
Polskie społeczeństwo się starzeje. To starzenie może być w dłuższej perspektywie czasowej jedną z zasadniczych barier w rozwoju naszego Narodu. Doświadczenie historyczne wskazuje, że dobrobyt ekonomiczny krajów Zachodu był poprzedzony rozwojem demograficznym. To właśnie młodość tych społeczeństw była motorem rozwoju gospodarczego. Złudne jest podkreślenie zbieżności w starzeniu się naszego społeczeństwa ze starzeniem się społeczeństw zachodnich. Tamte społeczeństwa osiągnęły dobrobyt, gdy były społeczeństwami młodymi, dziś się starzeją, ale korzystają z ogromnego dobrobytu zbudowanego przez poprzednie pokolenia. Natomiast społeczeństwo polskie starzeje się w sytuacji dość rozpowszechnionego ubóstwa. Starzenie się naszego społeczeństwa może być czynnikiem silnie utrwalającym zubożenie naszego Narodu. Co więcej wkraczanie w wiek emerytalny pokolenia wyżu demograficznego lat 50., co będzie miało miejsce w latach 20. XXI wieku, może stworzyć tak duże obciążenie dla gospodarki, że zablokuje jej rozwój.
Kryzys demograficzny ma także swoje negatywne konsekwencje w przypadku znalezienia się Polski w Unii Europejskiej. Mianowicie spadek dynamiki społecznej będący konsekwencją tego kryzysu może postawić nasz kraj w bardzo trudnej sytuacji wzmożonej konkurencji innych narodów. Możemy być za słabi wewnętrznie do sprostania tej konkurencji. I dlatego spadek urodzeń w naszym kraju jest czynnikiem wzmacniającym zagrożenie i wyzwania płynące ze strony Unii Europejskiej.
W dzisiejszej dobie przezwyciężania kryzysu demograficznego, obok przezwyciężania kryzysu moralno patriotycznego jest zasadniczym wyzwaniem dla naszego Narodu. Od tego faktu bowiem zależy przede wszystkim pozycja Polski we współczesnym świecie.
Stąd też polityka prorodzinna nie jest formą polityki socjalnej ale długofalową inwestycją o charakterze narodowym, zapewniającym naszej Ojczyźnie godne miejsce we współczesnym świecie.