Cywilizacja

warto przeczytać

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
Home Porozumienie Polskie
Porozumienie Polskie

Założenia Programu dla niepodległej Polski

Projekt ten zostanie uzupełniony o propozycje części: „Życie społeczne i jego instytucje” oraz „Człowiek wobec dobra, prawdy i piękna”, które są w toku opracowania. Uzupełnione też zostaną propozycje w zakresie części poświęconej „Gospodarce polskiej” – w szczególności o zagadnienia ubezpieczeń, infrastruktury gospodarczej, przemysłu, handlu i usług oraz polityki budżetowej.

 

CZĘŚĆ I - Przeciw szkodliwym mitom (przesłanki i cele programu)

1. W ostatnich latach, w kolejnych wyborach Polacy głosują, ale nie wybierają. Obojętne czy głosują na lewicę, centrum czy prawicę - w każdym przypadku popierają taką sam politykę zagraniczną i gospodarczą. Taki sam system sprawowania władzy. Wybory nie przynoszą zmian. Zmieniają się jedynie twarze.

 

CZĘŚĆ II - Naród i jego Państwo (Władza w Państwie Polskim)

6. Bóg jest Sędzią każdego narodu. Godzi się zatem aby Konstytucja RP w swej Preambule przywoływała Imię Boże, a przez to dawała jasną i trwałą podstawę pod system praw Rzeczpospolitej i pod etykę służby publicznej.

 

CZĘŚĆ II - Naród i jego Państwo (Ustrój Państwa Polskiego)

12. Ustrój Państwa Polskiego służyć powinien najlepszemu w danych warunkach historycznych zabezpieczeniu dobra Polski i jej rozwojowi. Powinien tworzyć gwarancje poszanowania prawa naturalnego, a w tym gwarancje praw rodziny i praw  osób ludzkich oraz powinien jasno określać gwarancje obywatelskich swobód i zakres obywatelskich obowiązków.

 

CZĘŚĆ II - Naród i jego Państwo (Kadry Państwa Polskiego)

17. Celem polityki kadrowej Państwa powinien być dobór do służby publicznej osób, które ze względu na swą kompetencję i lojalność wobec Polski najlepiej będą służyć jej dobru.  Prawo ubiegania się o pełnienie służby publicznej przysługuje każdemu obywatelowi, natomiast jej pełnienie powinno być przywilejem, który przez społeczeństwo powinien być udzielany tym osobom, które najlepiej służą dobru wspólnemu. Osoby, które zawiodły zaufanie publiczne przez działanie na szkodę Polski i jej obywateli, powinny być od służby publicznej odsunięte. Wszelkie przypadki pociągania do odpowiedzialności prawnej w tym zakresie, jako dotykające zagadnienia praw obywatelskich, powinny podlegać kontroli sądowej.

 

CZĘŚĆ II - Naród i jego Państwo (Ludność Państwa Polskiego)

18. Liczna, zdrowa i zasobna ludność jest podstawową miarą pomyślności kraju. Tymczasem Polska wkroczyła na drogę załamania demograficznego. Dzieje się to w sytuacji, w której główne światowe ośrodki kapitałowe i związane z nimi rządy usilnie dążą do zmniejszenia populacji świata. Rozwój sytuacji demograficznej jest niestety zbieżny z wrogimi wobec Polski tezami Klubu Rzymskiego, zakładającymi między innymi zmniejszenie liczby ludności naszego kraju o połowę. Państwo Polskie powinno zapobiegać temu zagrożeniu.

 

CZĘŚĆ II - Naród i jego Państwo (Bezpieczeństwo w Państwie Polskim)

19. W Polsce realizowany jest kolejny etap walki z hierarchią wartości, która od początku naszych dziejów stanowiła o kulturowej tożsamości Polski i uzasadniała zachowania Polaków zorientowane na realizację dobra osób i dobra wspólnego. Walka ta trwa zarówno na płaszczyźnie nauki i systemu edukacyjnego, jak na płaszczyźnie środków społecznego przekazu, jak też na płaszczyźnie pobudzania rozwoju środowisk realizujących różne formy kontrkultury. W tych warunkach upadają liczne autorytety społeczne i wychowawcze. Trwa plaga alkoholizmu, dynamicznie rozwija się narkomania. Słabnie siła wychowawcza polskich rodzin, których więzy niszczone są także czynnikami ekonomicznymi. Jednocześnie jedyną szansą na funkcjonowanie wielu źródeł utrzymania osób, rodzin i całych grup społecznych staje się ucieczka w obszar strefy nielegalnej działalności gospodarczej.

 

CZĘŚĆ II - Naród i jego Państwo (Polska polityka bezpieczeństwa zewnętrznego i zagraniczna)

21. Celem polskiej polityki bezpieczeństwa zewnętrznego i zagranicznej powinno być zachowanie i umocnienie niepodległości Państwa Polskiego oraz suwerenności Narodu. Celem polskiej polityki bezpieczeństwa zewnętrznego i zagranicznej powinno być zachowanie pokoju oraz dobrych stosunków z innymi państwami, a w szczególności z sąsiadami. Państwo Polskie powinno uczestniczyć w tych formach współpracy międzynarodowej, które najlepiej służą zachowaniu pokoju i rozwojowi Polski, Europy i świata.
Racją wszelkich form porządku międzynarodowego, w tym racją wszelkich organizacji międzynarodowych jest służba dobru narodów. Nie służy dobru narodów ustanawianie takich form współpracy międzynarodowej, w tym takich organizacji międzynarodowych, które prowadzą do podważenia suwerenność państw, ponieważ organizacje te nie są w stanie zastąpić państw w ich podstawowych zadaniach wobec narodów.