6. Bóg jest Sędzią każdego narodu. Godzi się zatem aby Konstytucja RP w swej Preambule przywoływała Imię Boże, a przez to dawała jasną i trwałą podstawę pod system praw Rzeczpospolitej i pod etykę służby publicznej.
7. Racją istnienia Państwa i władzy państwowej jest troska o dobro wspólne. Prawowita władza służy dobru wspólnemu i jest sprawowana przez rzeczywistych reprezentantów Narodu. Nie sprawuje władzy prawowitej ten, kto niszczy dobro Narodu lub uzyskał władzę siłą lub podstępem.
8. Władza w Państwie Polskim powinna należeć do Narodu Polskiego (zasada suwerenności). Brak w Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej przepisu, który stwierdzałby to wyraźnie jest smutnym znakiem czasu, w którym żyjemy. Przepis taki powinien znaleźć się w Konstytucji.
9. Zasadę suwerenności podważają postanowienia Konstytucji, które dopuszczają przekazywanie atrybutów suwerennego Państwa Polskiego na rzecz organizacji i organów międzynarodowych oraz postanowienia, które stanowią o bezpośrednim stosowaniu w Państwie Polskim prawa organizacji międzynarodowych, których Polska jest członkiem. Postulujemy ich zniesienie. Proponujemy wprowadzenie do Konstytucji przepisu, stanowiącego o niedopuszczalności zawierania przez Rzeczpospolitą umów międzynarodowych, które skutkowałyby ograniczeniem suwerenności Narodu w Państwie.
10. Władza w Państwie Polskim sprawowana być powinna dla dobra całego Narodu, a nie jedynie dla jego części. Sprzeczne z tą zasadą jest naruszanie dobra Polski dla realizacji dobra osób i grup, które w danej chwili korzystają z dostępu do władzy publicznej. Zasadę tę należy zapisać w Konstytucji. Gwarancją jej realizacji powinna być między innymi niedopuszczalność działalności związków tajnych lub utajniających swoje cele, metody działania lub skład osobowy. Gwarancją jej powinna być też niedopuszczalność tworzenia stronnictw politycznych, których organy byłyby uprawnione do ograniczania ustawowych kompetencji osób pełniących mandaty z wyboru lub do narzucania im działań sprzecznych z treścią przyrzeczeń wyborczych .
11. Zmiany Konstytucji powinny być przeprowadzone przy udziale większości Narodu, w trybie przez Konstytucję określonym. Zgromadzenie szerokiego poparcia politycznego dla zmian Konstytucji wymaga zbudowania szerokiego ruchu na rzecz niepodległości Państwa Polskiego i suwerenności Narodu Polskiego w jego Państwie. Ruch ten powinien być tworzony ponad mniej istotnymi podziałami politycznymi.