19. W Polsce realizowany jest kolejny etap walki z hierarchią wartości, która od początku naszych dziejów stanowiła o kulturowej tożsamości Polski i uzasadniała zachowania Polaków zorientowane na realizację dobra osób i dobra wspólnego. Walka ta trwa zarówno na płaszczyźnie nauki i systemu edukacyjnego, jak na płaszczyźnie środków społecznego przekazu, jak też na płaszczyźnie pobudzania rozwoju środowisk realizujących różne formy kontrkultury. W tych warunkach upadają liczne autorytety społeczne i wychowawcze. Trwa plaga alkoholizmu, dynamicznie rozwija się narkomania. Słabnie siła wychowawcza polskich rodzin, których więzy niszczone są także czynnikami ekonomicznymi. Jednocześnie jedyną szansą na funkcjonowanie wielu źródeł utrzymania osób, rodzin i całych grup społecznych staje się ucieczka w obszar strefy nielegalnej działalności gospodarczej.
Skutkiem tych zjawisk jest gwałtowny rozwój zachowań zagrażających ładowi społecznemu i bezpieczeństwu osób i całych grup społecznych, w tym rozwój zorganizowanej przestępczości, korupcji, bandytyzmu i chuligaństwa. Nawet w najsprawniejszym państwie tak wielki margines patologii społecznych nie mógłby być opanowany jedynie środkami karno-policyjnymi. Tymczasem słabnie władza w Państwie Polskim i słabnie samo Państwo. Zorganizowana przestępczość stała się zdolna do przenikania do instytucji państwowych i skutecznego wpływania na poważne obszary życia publicznego i gospodarczego.
Stąd podstawowymi działaniami niezbędnymi dla zapewnienia bezpieczeństwa w Państwie są: umocnienie rodzin polskich, a przez to wzmocnienie skuteczności ich oddziaływania wychowawczego; promocja wartości, które na przestrzeni dziejów stanowiły o zbiorowej tożsamości i dążeniach Polaków; wyeliminowanie z systemów edukacyjnych i środków społecznego przekazu treści godzących w godność i prawa człowieka, rodziny, Narodu i jego Państwa oraz pobudzających do agresji i gwałtu; wzmocnienie Państwa, w tym przez powstrzymanie histerii reform dostosowujących Polskę do różnych oczekiwań zewnętrznych i ustabilizowanie systemu prawnego zgodnego z dobrem Narodu; walka ze zorganizowaną przestępczością oraz korupcją życia publicznego.
20. Należy zbudować system policji samorządowych, spełniających ogólne warunki określone przez ustawę i należy tym policjom przekazać sprawy porządkowe, sprawy prewencji, sprawy przestępstw pospolitych, sprawy z zakresu ruchu drogowego. Jednostki samorządowe powinny zostać obciążone kosztami ścigania, procesu i wymiaru kary przestępców, którzy pochodzą z terenu danych jednostek, co powinno stanowić bezpośredni bodziec do podejmowania skutecznych działań prewencyjnych przez samorząd. Działania prewencyjne powinny być w szczególności kierowane do środowisk młodzieży zagrożonej przestępczością. Wspierane powinny być przez Państwo działania instytucji społecznych, które podejmują wysiłki wychowawcze i w zakresie pomocy społecznej, a przez to zapobiegające przestępczości.
Działania silnej, odbiurokratyzowanej Policji Państwowej powinny zostać skoncentrowane na zwalczaniu szczególnie ciężkich przestępstw kryminalnych, w tym na walce z przestępczością zorganizowaną i korupcją.
Wynagrodzenie za pracę w policjach powinno zostać zróżnicowane w zależności od rodzaju i specyfiki służby oraz społecznej oceny jej skuteczności. Należy odejść od statystyki jako podstawy rozliczania służby – na rzecz oceny skuteczności działań w oparciu o społeczne poczucie bezpieczeństwa i porządku. Metody tej oceny powinny być przedmiotem debaty publicznej. Wprowadzenie takich systemów wynagradzania i oceny pracy policji spowoduje również odbiurokratyzowanie tych instytucji.
Niezbędne jest uproszczenie procedur wymiaru sprawiedliwości, w szczególności w przypadkach przestępstw pospolitych oraz zaostrzenie kar za najcięższe przestępstwa, a także zwiększenie uciążliwości warunków odbywania kary sprawców najcięższych przestępstw i recydywistów. Należy ukrócić praktykę przedterminowych zwolnień niebezpiecznych przestępców odbywających kary pozbawienia wolności. Należy odwrócić sytuację, w której prawa ściganych przestępców są silniej chronione niż prawa osób pokrzywdzonych przez przestępców.
Należy rozwinąć system społecznego uczestnictwa w akcjach zmierzających do utrzymania porządku publicznego i akcjach ratunkowych – w oparciu o związane z samorządem jednostki obrony terytorialnej, oparte na obywatelskiej aktywności i profesjonalnym dowodzeniu. W tym obszarze należy też integrować działania profesjonalnych służb ratunkowych, w tym między innymi straży pożarnych, pogotowia ratunkowego i interwencyjnych patroli policyjnych. W tym obszarze i przy aktywnym udziale rządu należy zbudować sprawny krajowy system reagowania na klęski żywiołowe i inne sytuacje nadzwyczajnych zagrożeń.